زمینه مطالعاتی: قارچ ها درپاسخ به اشعه UV ویتامین D2 تولید می کنند که می توانند به عنوان یک منبع ارزشمند برای تامین ویتامین D2 مورد استفاده قرار گیرند. هدف: در پژوهش حاضر به بررسی اثر اشعه UVB بر روی میزان D2، فعالیت آنتی اکسیدانی و جمعیت میکروبی قارچ دکمه ای سفید پرداخته شد. روش کار: قارچ در اشکال مختلف (قارچ کامل، قارچ برش خورده و پودر قارچ) و در فواصل مختلف (4، 8 و 12 سانتی متر) ازمنبع تابش UVB به مدت 2 ساعت قرار گرفت. سپس به منظور اندازه گیری میزان ویتامین D2 از روش HPLC، از روش قدرت احیاکنندگی رادیکال آزاد DPPH و قدرت کاهندگی یون Fe3+ برای فعالیت آنتی اکسیدانی استفاده شد. محیط کشت های پلیت کانت آگار برای شمارش کلی باکتری ها و دی کلران رزبنگال کلرامفنیکول آگار برای شمارش کپک و مخمر مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: با توجه به نتایج، بیشترین میزان ویتامین D2 در قارچ های برش خورده با ضخامت 3 میلی متر (10/%701 افزایش نسبت به نمونه شاهد) بود. هم چنین بیشترین میزان ویتامین D2 در فاصله 4 سانتی متر (36/%1474 افزایش نسبت به نمونه شاهد) در نمونه برش خورده بدست آمد. علاوه براین، تاثیر اشعه UVB بر فعالیت آنتی اکسیدانی قارچ ها در اشکال و فواصل مختلف از منبع تابش نشان داد که اشعه ی UVB تاثیر قابل توجهی بر قدرت مهارکنندگی رادیکال آزاد DPPH نداشت. در قدرت احیاکنندگی یون Fe3+ با افزایش فاصله میزان قدرت احیاکنندگی کاهش یافت (جذب 41/0 ± 68/1 در 4 سانتی متر). هم چنین پودر قارچ دارای بیشترین میانگین جذب 43/0 ± 79/1 در میان سایر اشکال بود. در پایان با بررسی اثر تابش UVB بر جمعیت میکروبی قارچ های تیمار شده در اشکال و فواصل مختلف مشخص شد که اشعه UVB سبب کاهش جمعیت میکروبی قارچ از log cfu/gr 16 /0 ± 703/9 درنمونه شاهد به log cfu/gr36/5 در پودر قارچ شد. نتیجه گیری نهایی: با توجه به تحقیقات صورت گرفته در پژوهش حاضر، تیمار قارچ دکمه ای سفید با اشعه ی UVBبرای غنی سازی آن جهت افزایش میزان ویتامین D2 راهی سریع، امن و در دسترس میباشد.

در بررسی حاضر، سعی بر آن شده است تا تغییرات مورفولوژیکی ناشی از اثرات اشعه UV بر روی چهار گونه از قارچهای درماتوفیت   (Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum and Microsporum canis)   مطالعه، و نتایج بدست آمده از این بررسی، با روش مولکولی تا حد ممکن تجزیه و تحلیل گردد. برای تعیین تغییرات احتمالی مولکولی ناشی از تابش اشعه UV در درماتوفیت ها (مانند آپوپتوزیز(، ملکول هایDNA  سوش شاهد و اشعه دیده Trichophyton rubrum استخراج گردیده و با استفاده از روش الکتروفوزو بر روی ژل آگارز، مورد مقایسه قرار گرفتند. نتیجه بدست آمده از این مطالعه نشان می دهد که رشد کلنی های اشعه دیده دچار وقفه گردیده و با افزایش زمان اشعه دهی، میزان رشد سوش های مورد مطالعه کاهش می یابد. بعلاوه، تغییرات ایجاد شده در شکل کلنی ها و پیگمانتاسیون برخی از سوش ها، کاملا مشهود بود. همچنین در مطالعات میکروسکوپی سوش های اشعه دیده، تغییراتی در شکل میسلیوم ها، شکل و اندازه ماکروکنیدی ها و تراکم ماکروکنیدی ها ومیکروکنیدی ها دیده شد. در بررسیهای به عمل آمده بر بر روی مولکول های DNA جدا شده از سوش های شاهد و اشعه دیدهTrichophyton rubrum ، هیچ نشانه ای از آپوپتوزیز در مولکول های DNA آنها مشاهده نگردید.

پیشینه و اهداف: گونه های نوستوک به عنوان منبع طبیعی بسیاری از متابولیت های ثانویه که دارای خواص دارویی هستند، مورد توجه بسیاری قرار گرفته اند. آنها مواد محافظ اشعه ماوراء بنفش مانند اسیدهای آمینه های شبیه مایکوسپورین (MAAs) یا سیتونمین را سنتز می کنند تا اثرات زیان بار ناشی از تابش UV را به حداقل برسانند. در این تحقیق اثرات تشعشع UVB بر افزایش میزان مواد محافظ در برابر اشعه ماوراء بنفش (سیتونمین و اسید آمینه های شبیه مایکوسپورین) و پارامترهای رشد مانند رنگدانه های فتوسنتزی، محتوای پروتئین و قند در سیانوباکتری های Nostoc linckia مورد مطالعه قرار گرفت. روش ها: به این منظور کشت های 14 روزه جلبکی به مدت 1، 2 و 3 ساعت در روز به مدت 5 روز با اشعه UVB تیمار شدند. بعد از تیمار، میزان رشد بر اساس اندازه گیری وزن تَر و دیگر پارامترهای بیوشیمیایی بر اساس روش رنگ سنجی اندازه گیری شدند. داده ها به وسیله آنالیز واریانس یک طرفه آنالیز شدند و معنی دار بودن اختلافات به وسیله آزمون دانکن تخمین زده شد. یافته ها: تیمار UVB باعث کاهش وزن تَر جلبک نوستوک شد. جلبک هایی که در معرض 3 ساعت تابش UVB قرار داشتند یک افزایش در محتوای OS-MAAS نشان دادند. محتوای سیتونمین در تیمار 3 ساعته UVB تا 3 برابر افزایش یافت. جلبک های تیمار شده با UVB مقدار بیشتری کلروفیل a و کاروتنوئید کل داشتند، اما میزان فیکوبیلی­پروتئین ها در این تیمار کاهش نشان داد. محتوای پروتئین کل و قند کل تحت تأثیر اشعه UVB قرار نگرفت. نتیجه گیری: این نتایج نشان داد این روش تیماردهی UV علاوه بر این که باعث افزایش قابل توجه ترکیبات ضد UV در این جلبک می شود، کاهش چندانی در بیومس ایجاد نمی کند.

با توجه به اینکه کاربرد پرتو فرابنفش UVB می تواند به عنوان روشی آسان و مقرون به صرفه برای افزایش انباشت ترکیبات فنلی در گیاهان دارویی مورد استفاده قرار گیرد، در این تحقیق پاسخ گیاه دارویی آلویه ورا به تابش دوزهای مختلف پرتوفرابنفشUVB (10 و 30 کیلوژول بر متر مربع در روز) در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار مورد بررسی قرار گرفت. تیمار گیاهان رشد یافته در شدت نور 600 میکرومول بر متر مربع در ثانیه با دوز 30 کیلوژول بر متر مربع در روز پرتو فرابنفش UVB باعث کاهش معنی دار توده خشک برگ گیاه آلویه ورا گردید. کاهش معنی دار وزن برگ در این شرایط با کاهش شاخص کارایی فتوسیستم ها (PIabs) و افزایش انباشت مالون دی آلدیید (MDA) همراه بود. اگرچه، گیاهان رشد یافته تحت تیمار دوز 10 کیلوژول بر متر مربع در روز، دارای بیشترین مقدار انباشت پرولین و قند محلول در برگ های خود بودند. همچنین بیشترین مقدار انباشت فنل در برگ های این گیاهان مشاهده شد. همبستگی مثبت بین مقدار انباشتگی فنل در برگ ها و خاصیت ضداکسایشی عصاره برگ ها مشاهده گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که تیمار پرتوفرابنفش با دوز 10 کیلوژول به مدت 21 روز می تواند به عنوان روشی برای افزایش کیفیت و ارزش غذایی و دارویی برگ های گیاه آلویه ورا از طریق افزایش میزان فنل ها بکار رود، بدون آنکه ساختارهای فتوسنتزی دچار آسیب شوند.

علم و دانش در رابطه با عوامل آسیب رسان محیطی به پوست در سال های اخیر پیشرفت زیادی داشته است. علاوه بر نگرانی های ناشی از تابش اشعه ی فرابنفش UVB که اخیرا مورد توجه زیاد قرار گرفته است، نگرانی آسیب های ناشی از آلودگی هوا، دود سیگار و تنباکو، سایر مواد سمی، اشعه ی مادون قرمز (Infrared red light)، اشعه ی آبی (Blue light) و اشعه ی فرابنفش UVA-II نیز افزایش یافته است. در این مقاله اثرات منفی اشعه ی مادون قرمز، نور آبی و اشعه ی فرابنفش UVA-II بر روی پوست و همچنین برخی موارد محافظتی در مقابله با آن مورد بحث قرار گرفته است.

سردبیر محترم، اشعه خورشید، طیف وسیعی از طول موج است که 10 درصد آن اشعه ماوراء بنفش با طول موج 400-100 نانومتر است. اشعه ماوراء بنفش بر اساس طول موج شامل UVB (290-320), UVA (320-400) و UVC (100-290) است. آثار اشعه ماوراء بنفش بر پوست به دو دسته تقسیم می شوند: آثار کوتاه مدت شامل برنزه شدن، قرمزی و آفتاب سوختگی، گرمازدگی (عارضه فوری در اثر مواجه زیاد با اشعه آفتاب) و آثار بلند مدت در اپی درم و درم شامل لنتیگو، کراتوز آکتینیک، سرطان سلول های بازال، سرطان های سلول های سنگ فرشی، ملانوما، تخریب رشته های کلاژن و الاستین، پیری پوست و تلانژکتازی است.

داشتن یک ابزار پایش تابش همراه و قابل دسترس برای آحاد جامعه خصوصاً در مواجهه با پرتوهای ناشی از حوادث ناخواسته ی هسته ای می تواند یک راهکار برای انجام پایش را فراهم نماید. در این پژوهش امکان استفاده از تلفن همراه هوشمند به عنوان ابزار مورد نظر بررسی شده است. اساس کار پایش بر مبنای حساسیت محیط نیمه رسانای CCD و CMOS به کار رفته در دوربین های تلفن همراه به پرتوهای یونیزان است. این حس گرها پس از دریافت پرتوهای یونیزان مانند پرتوی گاما و ایکس می توانند در اثر فرآیندهایی مانند پدیده فتوالکتریک انرژی پرتو فرودی را دریافت کرده و با ایجاد یونیزاسیون در محیط نیمه رسانای حس گر حامل های بار ایجاد کنند. جریان حاصل از جمع آوری حامل های بار منجر به ثبت نقاط روشن (تابش گرفته) و تاریک (تابش نگرفته) در حس گر دوربین خواهد شد. اندازه گیری چگالی نقاط روشن و تاریک در تصاویر ثبت شده امکان برآورد میزان پرتوگیری را فراهم می کند. در این پژوهش چهار دوربین با کیفیت و برند های مختلف انتخاب و فرآیند دزیمتری برای دو چشمه ی تابش گامای 60Co  و 137Cs بررسی شده است. نسبت مساحت کل نقاط روشن شده به تعداد پیکسل های روشن شده در واحد زمان تعیین شده است. و با توجه به این که این نسبت متناسب با دز دریافتی است، ضریب کالیبراسیون برای هر دوربین به دست آمده است. در اندازه گیر های انجام شده تأثیر زمان مرگ، قدرت تفکیک، پایداری و تکرارپذیری یررسی و تصحیحات لازم اعمال گردیده است. نتایج به دست آمده نشان می دهند که برای همه دوربین های بکارگرفته شده یک رابطه خطی بین نتایج ثبت شده با میزان دز دریافتی وجود دارد.

زمینه و هدف: پسوریازیس یک بیماری مزمن و التهابی با شیوع 4.8- 0.6 در جامعه است. هدف ما در این مطالعه، مقایسه تاثیر NB-UVB (به عنوان یکی از روش های درمانی شایع) بر روی فلور نرمال موجود بر پلاک های پسوریاتیک و پوست سالم بود.روش اجرا: 20 بیمار مبتلا به پسوریازیس که فاقد کنترااندیکاسیون های فتوتراپی بودند، وارد مطالعه شدند. از پلاک های پسوریاتیک و پوست سالم ناحیه مجاور پلاک، قبل و بعد از فتوتراپی با NB-UVB، نمونه برداری شد. بیماران، سه جلسه در هفته تا پاک شدن کامل ضایعات، تحت فتوتراپی قرار گرفتند. در نهایت، میزان کمی فلور نرمال پوست در نواحی سالم و درگیر، قبل و بعد از درمان، با هم مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: میانگین تعداد جلسات فتوتراپی، 26.35±4.95 جلسه و میانگین دوز اشعه NB-UVB، J/cm2 2.05±0.57 بود. میزان کمی استافیلوکوک اپیدرمیدیس، استافیلوکوک اورئوس و دیفتروئید بر روی پلاک های پوستی پسوریاتیک، بعد از فتوتراپی، کاهش یافت.نتیجه گیری: میزان کمی فلور نرمال پوست در نواحی سالم، کمتر از پلاک های پسوریاتیک است و این میزان بعد از فتوتراپی، چه در نواحی سالم و چه در نواحی درگیر، کاهش می یابد.

اگرچه سهم کل انرژی در طیف UV بین 5 الی 7 درصد کل انرژی خورشید می باشد، ولی همین مقدار کم نقش مهمی در فعالیت های بیولوژیکی و فتوشیمیایی زمین و جو ایفا می کند. طبق سوابق موجود، تاکنون پژوهشی جهت مقایسه تابش فرابنفش در شرایط مختلف جوی در ایران انجام نگرفته است. در این پژوهش با استفاده از داده های عمق نوری ابر، عمق نوری هواویز، ازون کلی جو و آلبیدوی سطح که از تصاویر ماهواره ای دریافت شد، مقدار تابش تجمعی روزانه در محدوده طیف (280-315nm) UVB با استفاده از مدل چند لایه ای انتقال تابشی TUV5. 3 (تهیه شده در مرکز NCAR کلرادوی آمریکا) در دوره ی اقلیمی 13 ساله در 22 ایستگاه از مناطق خشک و نیمه خشک کشور برآورد گردید. نتایج در سه حالت شرایط آسمان کاملا صاف، کاملا ابری و واقعی برآورد و با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفت. برآوردها در شرایط آسمان کاملا صاف و ابری حکایت از حضور بیشینه تابش UVB در فصل تابستان در نواحی جنوبی و جنوب شرقی منطقه مورد مطالعه دارد. بر اساس نقشه های بدست آمده، کمینه مقادیر روزانه UVB نیز در تمامی شرایط مورد بررسی در فصل زمستان مشاهده گردید. مقادیر UVB تحت شرایط آسمان کاملا ابری به نسبت آسمان کاملا صاف به طور متوسط از 33 درصد در فصل تابستان تا 67 درصد در فصل پاییز کاهش نشان داد که تاکید بر اهمیت ابرناکی در کاهش تابش لحظه ای و تجمعی طیف UVB در ماه هایی با زوایای مایل خورشید و مقادیر کم ازون دارد. در شرایط واقعی آسمان، بیشینه شدت تابش تجمعی روزانه UVB در اغلب فصول در مناطق جنوبی منطقه متمرکز بود. البته در فصل تابستان، نفوذ مونسون هندوستان از سمت جنوبشرق، این بیشینه را قدری به سمت شمالغرب منطقه مورد مطالعه منتقل نمود.